tag:blogger.com,1999:blog-12940006423632334352011-11-28T23:07:46.259+02:00Γιατί όλοι είμαστε περαστικοί από τις ζωές των άλλων...Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-41501937220380653122011-11-14T21:34:00.002+02:002011-11-14T21:41:33.560+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-Cf5lcB7fTYY/TkWVTW1yFJI/AAAAAAAAABs/Vi6UwXW9RSI/s1600/cry.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="text-align: left;display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; cursor: pointer; width: 368px; height: 400px; " src="http://2.bp.blogspot.com/-Cf5lcB7fTYY/TkWVTW1yFJI/AAAAAAAAABs/Vi6UwXW9RSI/s1600/cry.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Που να ήξερες τιποτένιε ανθρωπάκο ότι όσο εσύ σχεδιάζεις τη ζωή σου κάποιος άλλος υπολογίζει για σένα χωρίς εσένα...Βάλε τώρα το κεφάλι ανάμεσα στα χέρια σου και κλάψε...Η' καλύτερα βάλε ένα όπλο στον κρόταφο...Αλλά τόσο χέστης είσαι!!!Ούτε αυτό δεν είσαι ικανός να κάνεις...Θέλεις να κουμαντάρεις και τι ζωή σου...Είσαι πολύ ανόητος τελικά...<br /><br />Κλάψε...<br /><br />Κλάψε...<br /><br />Κλάψε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-4150193722038065312?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-28089435866650257862011-05-16T18:50:00.001+03:002011-05-16T18:56:45.561+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-HfrQDbIGStw/TdFJEagOigI/AAAAAAAAAEE/_Oa8_lqKW8U/s1600/cigar.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 258px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-HfrQDbIGStw/TdFJEagOigI/AAAAAAAAAEE/_Oa8_lqKW8U/s320/cigar.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607343351235774978" /></a><br />“Ποίημα στους φίλους” J. L. Borges<br /><br />Δεν µπορώ να σου δώσω λύσεις,<br />για όλα τα προβλήµατα της ζωής,<br />ούτε έχω απαντήσεις<br />στις αµφιβολίες ή τους φόβους σου,<br />αλλά µπορώ να σε ακούσω<br />και να τα µοιραστώ µαζί σου.<br />Δεν µπορώ ν’ αλλάξω<br />το παρελθόν σου ούτε το µέλλον σου.<br />Αλλά όταν µε χρειάζεσαι<br />θα ‘µαι δίπλα σου.<br /><br />Δεν µπορώ ν’ αποτρέψω<br />να µη σκοντάψεις.<br />Μόνο µπορώ να σου προσφέρω το χέρι µου,<br />για να κρατηθείς<br />και να µη πέσεις.<br />Οι χαρές σου.<br />Οι θρίαµβοί σου<br />κι οι επιτυχίες σου<br />δεν είναι δικά µου.<br />Αλλά χαίροµαι ειλικρινά<br />να σε βλέπω ευτυχισµένο.<br />Δεν κρίνω τις αποφάσεις<br />που παίρνεις στη ζωή.<br /><br />Περιορίζοµαι στο να σε στηρίζω,<br />να σε παροτρύνω<br />και να σε βοηθώ όταν µου το ζητάς.<br />Δεν µπορώ να σου χαράζω όρια<br />που µέσα τους οφείλεις να κινείσαι,<br />αλλά σου προσφέρω αυτό το χώρο,<br />τον απαραίτητο για ν’’ αναπτυχθείς.<br />Δεν µπορώ να αποτρέψω τον πόνο σου<br />όταν κάποια λύπη σου σχίζει την καρδιά,<br />αλλά µπορώ να κλάψω µαζί σου<br />και να µαζέψω τα κοµµάτια,<br />για να τη φτιάξω από την αρχή.<br />Δεν µπορώ να σου πω ποιος είσαι<br />ούτε ποιος θα όφειλες να είσαι.<br />Μονάχα µπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι<br />και να ‘µαι φίλος σου.<br /><br />Αυτές τις ηµέρες σκέφτηκα<br />τους φίλους και τις φίλες µου.<br />Δεν ήσουν ψηλά ούτε χαµηλά ούτε στη µέση.<br />Δεν ήσουν στην αρχή<br />ούτε στο τέλος της λίστας.<br />Δεν ήσουν το νούµερο ένα<br />ούτε το τελικό,<br />ούτε διεκδικώ να ‘µαι πρώτος,<br />δεύτερος ή ο τρίτος στη δική σου.<br /><br />Φτάνει που µε θες για φίλο.<br />Ευχαριστώ που ‘µαι αυτό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-2808943586665025786?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-50638745759880278312010-11-26T22:09:00.004+02:002010-11-26T22:35:50.285+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/TPAYtOFcf8I/AAAAAAAAAD0/Mpba8p4oYsg/s1600/DSCN1247.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/TPAYtOFcf8I/AAAAAAAAAD0/Mpba8p4oYsg/s200/DSCN1247.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543958306447196098" /></a><br /><br /><br /><br />Κάθε μέρα ανακαλύπτω πόσο διαφορετικός είναι ο κόσμος μας...<br /><br />Μην θεωρήσεις τίποτα δεδομένο...<br /><br />Αυτό που έχεις εσύ μπορεί να το στερούμαι εγώ...<br /><br />Χάρισε μου από το περίσσευμα σου και θα σου δώσω πίσω ότι πολυτιμότερο έχω, το χαμόγελό μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5063874575988027831?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-55550836211984650762010-10-21T20:45:00.005+03:002010-10-21T21:02:07.664+03:00<span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><br />Άραγε...πόσο κρατάει το "πάντα";<br /></span><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ULZfratg1nE?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ULZfratg1nE?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5555083621198465076?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-38058072855402485482010-06-13T03:55:00.003+03:002010-06-13T04:08:52.786+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/TBQvk7f46fI/AAAAAAAAADc/6jOZXm6sfTc/s1600/Even_Angels_Fall.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 146px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/TBQvk7f46fI/AAAAAAAAADc/6jOZXm6sfTc/s200/Even_Angels_Fall.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482058957909977586" border="0" /></a><br />Κάποιο βράδυ ένας άγγελος ντυμένος με ένα άσπρο φως χτύπησε την πόρτα μου...<br /><br />"Τι θες εσύ εδώ;" φώναξα τρομαγμένη.<br /><br />"Ζητώ ένα ήρεμο μέρος ν' ακουμπήσω τα φτερά μου! Κουράστηκα να πετώ πάνω από έναν ψεύτικο κόσμο."<br /><br />Έτσι λοιπόν άνοιξα την καρδιά μου και τον άφησα να ξεκουραστεί...<br /><br />"Θέλω και μια γουλιά νερό να ξεδιψάσω από τα πικρά μου δάκρυα."<br /><br />Του έδωσα το φιλί μου και γέμισε το στόμα του με τη δροσιά της θάλασσας.<br /><br />Τότε δυο κατάλευκα φτερά σηκώθηκαν ως τον ουρανό...<br /><br />Η μέρα φωτίστηκε..Και η ψυχή μου έγινε σύννεφο που γυρνάει στους ουρανούς και ψάχνει τον φύλακα άγγελό της...<br /><br />Μα τι ανόητη!<br />Ο άγγελός μας είναι πάντα δίπλα μας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3805807285540248548?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-38645220173841300212010-06-12T13:06:00.000+03:002010-06-12T13:06:15.743+03:00<object style="background-image: url(&quot;http://i2.ytimg.com/vi/uC9wkKnV4hQ/hqdefault.jpg&quot;);" width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uC9wkKnV4hQ&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/uC9wkKnV4hQ&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="295"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3864522017384130021?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-37781237953328923112010-05-07T17:20:00.003+03:002010-05-07T17:31:42.456+03:00Αν χωρούσα κι εγώ<br />στο μικρό σου πλανήτη<br />αν ζητούσες να 'ρθω<br />να μην σ' έχει η λύπη<br /><br />Τον παλιό μου εαυτό<br />θα τον άφηνα πίσω<br />τον κρυμμένο ουρανό<br />της καρδιάς σου να ζήσω<br /><br />Στο μακρινό σου το αστέρι<br />να μου κρατάς σφιχτά το χέρι<br />μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου<br />κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου<br /><br />Αν ζητούσες να 'ρθω<br />στο μικρό σου τ' αστέρι<br />αν μπορούσα να δω<br />της ψυχής σου τα μέρη<br /><br />Θα νικούσα το εγώ<br />που εδώ με κρατάει<br />έναν κόσμο να βρω<br />και τους δυο να χωράει<br /><br />Στο μακρινό σου το αστέρι<br />να μου κρατάς σφιχτά το χέρι<br />μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου<br />κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου<br /><br />Αφιερωμένο...<br /><br />Κάποιες φορές το ποτέ γίνεται πάντα κ τα όνειρα πραγματικότητα!<br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2bfdY42VKAk&amp;hl=el_GR&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2bfdY42VKAk&amp;hl=el_GR&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3778123795332892311?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-78099965259945059872009-11-22T18:35:00.002+02:002009-11-22T18:44:35.813+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SwlqWBr5K3I/AAAAAAAAADM/xvNoWEavG8g/s1600/happy_sad_face.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 198px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SwlqWBr5K3I/AAAAAAAAADM/xvNoWEavG8g/s200/happy_sad_face.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406969754277194610" border="0" /></a><br />Τα δάκρυα μου είναι δάκρυα χαράς.....<br /><br />Μη φοβάσαι!<br /><br />Απλά η χαρά μου είναι αβάσταχτη και πολλές φορές μπερδεύται με τη λύπη....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-7809996525994505987?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-70421040893390677002009-11-01T17:49:00.005+02:002009-11-01T18:05:04.209+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Su2wcOJb5fI/AAAAAAAAADE/YaG6o-ZkAKk/s1600-h/1_Winter.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 189px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Su2wcOJb5fI/AAAAAAAAADE/YaG6o-ZkAKk/s200/1_Winter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399165527167591922" border="0" /></a><br />Χειμωνιάσε ξαφνικά στο νησί...<br />Βρέχει όλο το Σαββατοκύριακο...Σύννεφα έχουν σκεπάσει το Ηράκλειο.<br />Και η μελαγχωλιά χτύπησε ξανά την πόρτα μου!<br /><br />Μ'αρέσει ο χειμώνας!<br /><br />Έβαλε κρύο...Άνθρωποι χωμένοι στα παλτό τους κυκλοφορούν στην πλατεία Λιονταριών!Είχαμε δώσει ραντεβού!Σε περιμένα να έρθεις...<br />Μάταια...Πάλι μόνη μου γύρισα σπίτι!<br /><br />Δε μ'αρέσει ο χειμώνας!<br /><br />Αυτή η αβάσταχτη μοναξιά του με σκοτώνει.Το κρύο σκέπασε την πόλη.Σκέπασε και την ψυχή μου!<br /><br />Να φύγω!Την σιχάθηκα την μοναξιά μου!<br />Να έρθω να σε βρώ.Αφού δεν έρχεσαι εσύ.<br />Τόσοι άνθρωποι γύρω και εγώ πάλι μόνη μου.<br /><br />Άσχημη η μοναξιά το χειμώνα!<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AQ9BmpsLUHg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AQ9BmpsLUHg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-7042104089339067700?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-52242713703175735842009-09-18T20:56:00.001+03:002009-09-18T21:16:10.485+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SrPOPCOsf6I/AAAAAAAAAC8/KGj8wIC_tl8/s1600-h/y1pO9z19XpD2QrJPg-neutilYuK1J86kwZFzuNIXyz563Q8_kdBE1YLxBWM_NUYm_x2Cr-s4L0fORY.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SrPOPCOsf6I/AAAAAAAAAC8/KGj8wIC_tl8/s320/y1pO9z19XpD2QrJPg-neutilYuK1J86kwZFzuNIXyz563Q8_kdBE1YLxBWM_NUYm_x2Cr-s4L0fORY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382872737329741730" border="0" /></a><br />Βγαίνεις με τους φίλους σου...Και ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται ένας "διαφορετικός" άνθρωπος.<br />Είναι λουσμένος μ' ένα περίεργο φως που σε κάνει να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του... Τον κοιτάς και ο υπόλοιπος κόσμος γύρω σου εξαφανίζεται...Το άρωμα του κυριεύει το σώμα σου...<br />Είναι σαν να τον ξέρεις χρόνια!Κάποτε είχατε ξανασυναντηθεί...Είναι τόσο γνώριμος, τόσο οικείος...Τόσο μοναδικός και ίδιος!Τόσο μοναδικός!<br />Μα...Τι συμβαίνει;<br />Τυχαία συνάντηση με τον έρωτα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5224271370317573584?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-53644332481021062702009-08-16T15:49:00.003+03:002009-08-16T15:55:28.986+03:00Η ζωή σου λάθος....<br />Οι επιλογές σου λάθος...<br />Τα συναισθήματα σου λάθος...<br />Οι σκέψεις σου λάθος...<br /><br />Μα πόσα λάθη ν' αντέξει ένας άνθρωπος;<br /><br />Όταν τελικά θα κάνω το σωστό θα φοβάμαι ότι πάλι κάποιο λάθος έκανα....<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XFkzRNyygfk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XFkzRNyygfk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5364433248102106270?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-11782048293676455412009-07-16T18:32:00.003+03:002009-07-16T18:42:49.662+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Sl9KMbPGNjI/AAAAAAAAAC0/nwbWZGilaC4/s1600-h/c6d4d0bcd9e900605dede2e0318e074a.0.summer...jpg.atch.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Sl9KMbPGNjI/AAAAAAAAAC0/nwbWZGilaC4/s320/c6d4d0bcd9e900605dede2e0318e074a.0.summer...jpg.atch.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359083658924144178" border="0" /></a><br />Πέρασε καιρός μέχρι να ξαναβρώ το κουράγιο να μιλήσω. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με έκανε τόσο καιρό να δειλιάζω. Μάλλον το ότι δεν ήθελα να παραδεχτώ όσα συμβαίνουν γύρω μου, μέσα μου, δίπλα μου!<br />Το πιο δύσκολο πράγμα μάλλον είναι η στιγμή της παραδοχής!Τη στιγμή που ακούς με τα ίδια σου αυτιά μια φωνή να βγαίνει από μέσα σου, μια φωνή που δε μοιάζει καθόλου με τη δική σου...Κι εγώ σε αυτή τη στιγμή δυσκολεύτηκα πολύ.<br />Τώρα όμως, σαν να ξαναγεννήθηκα, επέστρεψα στη αληθινή ζωή έτοιμη για τον νέο κύκλο προκλήσεων, εκπλήξεων και νέων εμπειριών....!!!<br />Καλώς σας βρήκα φίλοι μου!!!<br />Ευχαριστώ που είστε ακόμα εδώ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-1178204829367645541?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-3765463335374631682009-04-22T15:16:00.002+03:002009-04-22T15:22:37.262+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Se8MBIZx_xI/AAAAAAAAACs/CYPbZ5FdkaY/s1600-h/180490-Doroti+R.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/Se8MBIZx_xI/AAAAAAAAACs/CYPbZ5FdkaY/s320/180490-Doroti+R.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327490097777606418" border="0" /></a><br />Την ευτυχία μπορείς να την βρεις σε μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα...<br />Σε μια αγκαλιά...Σ'ενα χάδι...Σε μια γλυκιά κουβέντα...Σ'ενα χαμόγελο...<br />Πόσο ακριβά κοστίζει ένα κομμάτι ευτυχίας;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-376546333537463168?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-29123168243688737472009-03-14T13:35:00.002+02:002009-03-14T13:46:50.582+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SbuZFfu9-HI/AAAAAAAAACk/2Bh2LcAa1r4/s1600-h/four_candles.preview.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SbuZFfu9-HI/AAAAAAAAACk/2Bh2LcAa1r4/s320/four_candles.preview.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313008505110526066" border="0" /></a><br />Το ξέρατε αυτό;<br /><br />4.000.000 ευρώ τζίρος από το άναμμα των καντηλιών στα νεκροταφεία;<br />Έλεος.....Τι άλλο μπορείς ν' ανακαλύψεις για το σάπιο κράτος μας και για την μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας μας, την εκκλησία;<br /><br />Όταν πεθάνω θέλω να με κάψετε...Σιγά μην τους αφήσω να μου τα τρώνε και αφού θα έχω αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο!!!<br /><br />Άι σιχτίρ..!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-2912316824368873747?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-22635681893924646222009-02-17T13:25:00.002+02:002009-02-17T13:36:01.998+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SZqhBc5cwNI/AAAAAAAAACM/CE2Ctkp9Xi8/s1600-h/2043510461_ff61cd166a.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SZqhBc5cwNI/AAAAAAAAACM/CE2Ctkp9Xi8/s320/2043510461_ff61cd166a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303728557491273938" border="0" /></a><br />Σκατά!!!Ερωτευμένοι και αηδίες....<br /><br />Ο έρωτας χάθηκε στο πλήθος.<br />Τον τύφλωσαν τα φώτα και τρόμαξε από τις φωνές των βαρβάρων που τον βεβήλωσαν ανελέητα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-2263568189392464622?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-55774215052225906262009-01-25T14:07:00.002+02:002009-01-25T14:23:42.766+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SXxZuGyn1jI/AAAAAAAAACE/HPigPW504g8/s1600-h/much_zaraz_part_II_by_muszka.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 284px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SXxZuGyn1jI/AAAAAAAAACE/HPigPW504g8/s320/much_zaraz_part_II_by_muszka.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295205910512653874" border="0" /></a><br />Δεν πειράζει...<br />Δικό μου το λάθος!<br />Απλώς εγώ νόμιζα πως ήσουν κάτι διαφορετικό!<br />Ήθελα να το πιστέψω!<br />Αλλά...Δεν πειράζει!<br />Εσύ είσαι εσύ!<br />Κι αποφάσισα πως εγώ κι εσύ δεν μπορούμε να συναντηθούμε σε κάποια γωνιά του δρόμου...<br />Απλώς γιατί βαδίζουμε σε διαφορετικό δρόμο!<br />Αλλά...Δεν πειράζει!<br />Μου φτάνει που σε γνώρισα!<br />Και σε είδα να χαμογελάς, να με κοιτάς και σε άκουσα να λες ένα τραγούδι!<br />Να συνεχίσεις να χαμογελάς...<br />Θα βρεθούν πολλοί άνθρωποι στο δρόμο σου που θα σε δουν διαφορετικό...<br />Μην τους αφήσεις να σε αλλάξουν!!!!<br />Σημασία έχει να είσαι εσύ!<br />Αυτό αγάπησα...<br />Αυτό ερωτεύτηκα σε σένα....<br /><br />Αφιερωμένο σ' ένα "Άγνωστο"!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5577421505222590626?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-14898910090846830992009-01-11T21:00:00.002+02:002009-01-11T21:48:18.295+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SWpM714XSOI/AAAAAAAAAB8/mt9XOi661H4/s1600-h/2nd-Red-Balloon.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SWpM714XSOI/AAAAAAAAAB8/mt9XOi661H4/s320/2nd-Red-Balloon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290125303259547874" border="0" /></a><br />Έχω καιρό να βρεθώ στον κυβερνοχώρο. Μάλλον ήταν πολύ μεγάλη η ανάγκη μου για απομόνωση ...Πρώτη φορά στα 22 μου χρόνια ένιωσα αυτή την ανάγκη!Τρομακτικό!!!<br /><br />Αυτό που μου δημιούργησε την ανάγκη για μοναξιά είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε, εγώ κι εσύ...Πως καταντήσαμε έτσι...Δεκαπεντάχρονοι μαθητές πέφτουν νεκροί στους δρόμους, εικοσιδυάχρονοι αστυνομικοί πυροβολούνται, άνθρωποι κάθε ηλικίας λούζονται με χημικά, παιδιά σκοτώνονται στη Γάζα (ποιος ξέρει γιατί;), η κυβέρνηση δεν πέφτει με τίποτα (μέχρι και η Χούντα πιο εύκολα έπεσε)...<br /><br />Τι άλλο να περιμένουμε....;;;<br /><br />Ξέρετε, όταν ήμουν φοιτήτρια στο παιδαγωγικό τμήμα (όχι πολύ καιρό πριν), μου γέμισαν τα μυαλά με ψεύτικες ελπίδες...Μου είπαν πως έχω στα χέρια μου ένα μαγικό όπλο! Μπορώ, λέει να διαμορφώσω συνειδήσεις, ν' αφυπνίσω το πνεύμα των πιτσιρικάδων!!!Μπορώ ακόμα να προκαλέσω τη σκέψη τους, να ψάξουν εναλλακτικούς τρόπους δράσεις, να τους δώσω αφορμές να ζήσουν διαφορετικά!!! Όλα αυτά, εγώ;<br /><br />Καλά μας δουλεύουν;;;Τόσοι άνθρωποι πριν από εμένα δεν κατάφεραν τίποτα!!!!Λέτε εγώ να φέρω την αλλαγή;<br /><br />Ψέμματα.....Κι αυτό είναι ψέμα.. Όλα είναι ένα ψέμα πια...<br /><br />Γιατί κανείς δεν μας προειδοποιεί για το τι θ' αντιμετωπίσουμε βγαίνοντας στον εργασιακό στίβο; Γιατί κανείς δεν μας μιλάει για την πλήρη αδιαφορία των γονιών, του σχολείου, της κοινωνίας;<br /><br />Θα μιλήσω εγώ λοιπόν και θα τους πω την αλήθεια! Πως πρέπει να γίνουν σκληροί και δυνατοί γιατί όσο περνούν τα χρόνια η κοινωνία μας γίνεται όλο και πιο άκαρδη. Δεν θα τους γεμίσω τα κεφάλια παραμύθια για πρίγκιπες και λευκά άλογα. Θα τους πω πως το πιο σημαντικό είναι βρουν κάπου στη γωνία του δρόμου τον εαυτό τους και να τον κάνουν τον πιο πιστό τους σύντροφο. Θα τους πω πως σημασία στη ζωή έχει να τη αρπάζεις από τα μαλλιά και να την απολαμβάνεις γιατί θα ξυπνήσεις μια μέρα και δεν θα θυμάσαι αν πρόλαβες να ζήσεις...<br /><br />Αλλά....Τι σας τα λέω αυτά;;;<br /><br />Απλώς λύστε μια απορία...Εσάς σας τα είπε κανείς όλα αυτά ή τα μάθατε αφού φάγατε τα μούτρα σας και αναγκαστήκατε να βρείτε έναν τρόπο να επουλώσετε τις πληγές σας;<br /><br />Μια αγανακτισμένη δασκάλα που μάταια ζητά να μάθει την αλήθεια γιατί κάπου χάθηκε και αυτή μαζί με την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την αγάπη, την φιλία, την εμπιστοσύνη, την ευτυχία, την αθωότητα....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-1489891009084683099?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-7760214320979207892008-12-09T23:22:00.003+02:002008-12-09T23:52:42.983+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/ST7ooTH6XdI/AAAAAAAAAB0/fzmWK2UHqmQ/s1600-h/Time_confusion.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 250px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/ST7ooTH6XdI/AAAAAAAAAB0/fzmWK2UHqmQ/s320/Time_confusion.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277911592350670290" border="0" /></a><br />Ένα άδειο σώμα είμαι που σέρνεται μέσα σ' ένα άδειο σπίτι και κουβαλάει μια άδεια ψυχή....<br />Έτσι νιώθω τις τελευταίες μέρες, εβδομάδες, μήνες....<br />Και εκεί έξω γεννιέται μια επανάσταση!!!Κι εδώ μέσα εγώ σιδερώνω πουκάμισα και σκουπίζω τη σκόνη που κάλυψε το σπίτι μου...<br />Μόνο το σπίτι;Μάλλον και την ζωή μου!!!<br /><br />Επάγγελμα: Δασκάλα!<br />Και τη διδάσκεις; Όχι τη ζωή!Γιατί δεν την έχεις ζήσει!!!Ούτε γνώσεις αρκετές έχεις για να φωτίσεις τον κόσμο των αθώων παιδιών!!!Τίποτα δεν μπορείς να κάνεις....Τίποτα....Γιατί είσαι ένα τίποτα!!!<br /><br />Λέξεις έρχονται και φεύγουν...!!!<br />Επανάσταση, πόλεμος, ντροπή, θλίψη, οργή, μίσος, απελπισία, αμηχανία, άγνοια. Ψάχνω να βρω μια λέξη αλλά δεν εμφανίζεται πουθενά...Μα που πήγε η λέξη αγάπη;Δεν βρίσκεται πουθενά, όπου και αν κοιτάξω! Ούτε στη ζωή μου, ούτε στη δική σου... Μου λείπει!!!Μου λείπει η αγάπη. Κάθε είδους αγάπη... Που θα τη βρω; Που θα τη βρούμε; Μα κανείς πια δεν θέλει ν' αγαπήσει και ν' αγαπηθεί;<br /><br />Πάντα τις δύσκολες στιγμές, δεν ξέρω γιατί, στρέφομαι στην αγάπη...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-776021432097920789?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-81250109885601543702008-12-07T22:07:00.002+02:002008-12-07T22:44:27.537+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/STw1hmIQi1I/AAAAAAAAABs/X_InLj827mc/s1600-h/protest+in+Barcelona.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 183px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/STw1hmIQi1I/AAAAAAAAABs/X_InLj827mc/s320/protest+in+Barcelona.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277151714658519890" border="0" /></a><br />Αυτό το Σαββατοκύριακο είδα τον κόσμο ν' αλλάζει...!!!<br />Σε τι κόσμο ζούμε;Ποιόν μπορείς να εμπιστευτείς;Σε ποιόν μπορείς να στηρίξεις τις ελπίδες σου;<br />Τα παιδιά, λένε, είναι η ελπίδα του κόσμου μας. Μα πως θα κρατήσεις την ελπίδα ζωντανή όταν βγαίνεις στον δρόμο και την πυροβολείς εν ψυχρό;;;<br />Ένα παιδί 16 χρονών χάθηκε...<br />Γιατί;;;<br />Τόλμησε ν' αμφισβητήσει την "αυθεντία" ενός ένστολου δολοφόνου, πέταξε ένα πλαστικό μπουκάλι νερό και αντιμίλησε στο "όργανο της τάξης"...<br />Και ποια η τιμωρία του;Ο θάνατος...!!!<br />Θάνατος θα έπρεπε να είναι η δική σου τιμωρία φίλε μου....Πως μπόρεσες να κοιτάξεις στα μάτια ένα παιδί 16 ετών και να πατήσεις τη σκανδάλη;<br />Μάλλον ήταν το μόνο όπλο που είχες για ν' αντιμετωπίσεις την ελπίδα και τα όνειρα του...Δεν μπόρεσες ν' αντέξεις την οργή και την απέχθεια προς το πρόσωπο σου και πυροβόλησες!!!<br />Απόψε όμως ο κόσμος ΠΡΕΠΕΙ ν' αλλάξει..<br />Η χώρα θα κάει!!!<br />Ο κόσμος θα βγει στον δρόμο να φωνάξει!!!<br />Οι οργισμένες φωνές θα πνίξουν τον κόσμο!!!<br /><br /><br />Ξυπνήστε....!!!Μας φιμώνουν..Κλέβουν την ελευθερία μας...Τις ελπίδες μας...Τα όνειρα μας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-8125010988560154370?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-52656026218312703422008-10-23T14:19:00.003+03:002008-10-23T14:30:51.918+03:001. Είμαι πολύ ερωτευμένη και δεν θέλω να το παραδεχτώ.<br /><br />2. Όταν είμαι μόνη μου στο σπίτι χορεύω μέχρι να λιποθυμήσω από την κούραση.<br /><br />3. Μισώ τους δήθεν ανθρώπους.<br /><br />4. Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους δεν έχω πει πως τους αγαπώ.<br /><br />5. Το μεσημέρι μέχρι να με πάρει ο ύπνος βλέπω κουτσομπολίστικες εκπομπές.<br /><br />6. Φοβάμαι το σκοτάδι.<br /><br />7. Έχω τάσεις φυγής.<br /><br />Αυτά! Τιμή σου anypopti που φανέρωσα 7 μυστικά για τον εαυτό μου...!!!Δεν το κάνω συχνά....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5265602621831270342?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-83371911808116868222008-10-15T23:50:00.002+03:002008-10-16T00:09:13.804+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SPZb7Xe2mhI/AAAAAAAAABk/W4X2siEIQM4/s1600-h/loneliness-harms_5248.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SPZb7Xe2mhI/AAAAAAAAABk/W4X2siEIQM4/s320/loneliness-harms_5248.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257490690475465234" border="0" /></a><br /><br />Αν σου έλεγαν ότι την ημέρα τον γενεθλίων σου έχεις την δυνατότητα να κάνεις μια ευχή και η ευχή σου να πραγματοποιηθεί, ποια θα ήταν αυτή; Σκέψου το καλά;<br />Θα ευχόσουν υγεία, ευτυχία, χρήματα για να βοηθήσεις την οικογένεια σου;<br />Σκέψου καλά την ευχή σου....<br />....<br />Εγώ ένα πράγμα θα ευχόμουν...Να μπορούσα να περάσω ένα σαββατοκύριακο με τους ανθρώπους που έχω ανάγκη να δω...Τους φίλους μου!!!Να μπορέσω να ζήσω "δυο μέρες μόνο" μαζί σας...Όπως τότε...Που ήμασταν όλοι μαζί, ξένοιαστοι και χαμογελαστοί και τίποτα δεν μπορούσε να μας καταβάλλει...<br />Σβήνοντας λοιπόν τα κεράκια της τούρτας μου εύχομαι....Να μπορούσα να βρεθούμε όλοι μαζί..!!!<br />Μου έχει λείψει αυτή η ανείπωτη ευτυχία που έζησα μαζί σας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-8337191180811686822?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-56338560706693353432008-10-12T04:49:00.002+03:002008-10-12T04:58:08.458+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SPFZlyhqSlI/AAAAAAAAABU/GWALg_tPuZ4/s1600-h/sadness_lrg.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SPFZlyhqSlI/AAAAAAAAABU/GWALg_tPuZ4/s320/sadness_lrg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256080745871067730" border="0" /></a><br />Κάτι λείπει...<br />Ο κύκλος δεν έχει κλείσει...<br />Κάτι μου λείπει...<br /><br /><br />Μου λείπεις Ε Σ Υ ! ! !<br />Όποιος κι αν είσαι εσύ...<br /><br /><br />Χαμογέλασε μου...Και άφησέ με να σου δείξω και το δικό μου φωτεινό χαμόγελο.<br />Όχι εκείνο το ψεύτικο!<br />Το αληθινό!<br />Το μεγάλο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5633856070669335343?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-2842598646165592382008-09-20T21:21:00.002+03:002008-09-20T21:29:43.066+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SNVBB1jJtUI/AAAAAAAAABM/ZHZanCyRcYA/s1600-h/rain.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SNVBB1jJtUI/AAAAAAAAABM/ZHZanCyRcYA/s320/rain.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248172440580371778" border="0" /></a><br />Σε όλη την Ελλάδα βρέχει...<br />Στην Κρήτη βρέχει...<br />Εγώ θα ήθελα να ήμουν στην Ρόδο...<br />Θα ήθελα να ήμουν σπίτι μου, με τις φίλες μου, ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και άφθονη διάθεση για κουβέντα...<br />Θα ήθελα μια αγκαλιά..<br />Μια μεγάλη αγκαλιά που να χωράει όλη την μελαγχολία που ξύπνησε ο απαίσιος χειμώνας...<br />Θέλω την ζωή μου πίσω...<br />Θέλω τους φίλους μου πίσω....<br />Θέλω τα όνειρά μου πίσω...<br />Γιατί μια ψιχάλα βροχής μπορεί να σου θυμίσει ότι σε πονάει περισσότερο.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-284259864616559238?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-52255363326658687032008-09-15T20:21:00.003+03:002008-09-15T20:44:58.985+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SM6fBwq_6SI/AAAAAAAAABE/-SYjiMw3yd4/s1600-h/jed05_1a.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SM6fBwq_6SI/AAAAAAAAABE/-SYjiMw3yd4/s320/jed05_1a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246305468527143202" border="0" /></a><br />Το κουδούνι χτύπησε και αμέτρητες παιδικές φατσούλες μαζεύτηκαν στο προαύλιο για να καλωσορίσουν την νέα σχολική χρονιά. Ξέρετε ποιο είναι το περίεργο όλων;Ήμουν κι εγώ εκεί...Αλλά από την απέναντι πλευρά!Μαζί με τους συναδέλφους..Είμαι πλέον μια δασκάλα!Απίστευτο...<br />Κι έπειτα, 21 παιδικές, χαμογελαστές φατσούλες, χωρίς τα μπροστινά τους δοντάκια, σε κοιτούν με λαχτάρα...Κάθε μέρα είναι σαν να δίνεις μια παράσταση!Είσαι ο ηθοποιός που πρέπει να μαγέψεις το κοινό σου, για να φύγει ευχαριστημένο και χαμογελαστό!!!Μοναδικός σκοπός σου είναι αυτός. Να πιάσουν τα μάγια και η τάξη σου να μεταμορφωθεί σ' ένα μαγικό λεωφορείο που ταξιδεύει παντού...Που πάει σε αλλιώτικα μέρη, με περίεργους ανθρώπους, με φανταστικά τοπία...Και μας γεμίζει εμπειρίες, γνώσεις αλλά και πλατιά χαμόγελα...<br />Καλό ταξίδι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5225536332665868703?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-83827699934132039432008-09-04T00:22:00.002+03:002008-09-04T01:08:15.783+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL8KxDkBZMI/AAAAAAAAAA8/Rl-JNyktWko/s1600-h/n846330045_2932008_3842.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL8KxDkBZMI/AAAAAAAAAA8/Rl-JNyktWko/s320/n846330045_2932008_3842.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241920329168807106" border="0" /></a><br />Ο χορός είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου...Μπορεί και της δικής σας!Μόνο έτσι νιώθω ζωντανή και ολοκληρωμένη. Όταν χορεύω νιώθω να πετάω, ένα μεγάλο χαμόγελο καρφιτσώνεται στο πρόσωπο μου και η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή...Χορεύω για μένα σημαίνει ερωτεύομαι, σημαίνει τρελαίνομαι, σημαίνει αναπνέω!Ένας κόσμος χωρίς χορό και μουσική είναι ένας κόσμος χωρίς χρώμα, χωρίς χαμόγελο, χωρίς ευτυχία...<br />Δεν χρειάζεται να χορεύεις στην αίθουσα χορού, ούτε στα μεγάλα clubs. Μπορείς να χορεύεις στον δρόμο ακούγοντας την βοή του, στο σπίτι σου για να ξεσπάσεις τα νεύρα σου, στο ασανσέρ καθώς πας στο γραφείο σου, στο αυτοκίνητο ενώ είσαι πνιγμένος στην κίνηση...<br />Χορέψτε κι εσείς...!!!Σας προτρέπω...Αλήθεια είναι μοναδική εμπειρία!!!Δεν χρειάζεται να ξέρεις!Απλώς κλείσε τα μάτια, άφησε τη μουσική να σε συνεπάρει και εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου...Μπορεί να είναι θυμός, χαρά, λύπη ή απογοήτευση...Ότι και αν νιώθεις ο χορός θα σε κάνει να τα ξεχάσεις όλα!Δύο τεράστια φτερά θα φυτρώσουν στην πλάτη σου και...Το ταξίδι ξεκινάει!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-8382769993413203943?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-86062358296070519162008-09-03T22:01:00.006+03:002008-09-03T23:05:55.508+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL7gQP4am5I/AAAAAAAAAA0/lOv4Bjh899U/s1600-h/elegie.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL7gQP4am5I/AAAAAAAAAA0/lOv4Bjh899U/s320/elegie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241873586051521426" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 204, 255);font-size:130%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">Μουσική: <b>Μιλτιάδης Πασχαλίδης</b><br />Στίχοι:<b> Οδυσσέας Ιωάννου</b><br /><br />Πολλές φορές σου μίλησα με χρώματα στο στόμα<br />σ' το είπα όσα έμαθα, τα έμαθα με το σώμα.<br />Μισός ψυχή, μισός κορμί κι η πείνα μου θηρίο,<br />μισή ζωή σπατάλησα να ζήσουν και τα δύο,<br />να ζήσουν και τα δύο.<br /><br />Όσα κομμάτια κι αν μπορέσεις να ενώσεις,<br />δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις,<br />στα είπα όλα, φίλα με τώρα.<br /><br />Με αγαπούσε το νερό, μα ο ουρανός με ζούσε<br />κι, όταν μετρούσα τι μπορώ, η γη δεν με χωρούσε.<br />Kυνήγησα τις ομορφιές, μα μ' έκλεψε η λύπη,<br />οι αλήθειες μου εσύ όταν κλαις<br />και της καρδιάς οι χτύποι.<br /><br />Όσα κομμάτια κι αν μπορέσεις να ενώσεις,<br />δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις,<br />στα είπα όλα, φίλα με τώρα<br /><br />Υ.Γ:Αγαπημένο τραγούδι...Αγαπημένες σκέψεις...Αγαπημένα πρόσωπα...<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-8606235829607051916?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-26266386023901962502008-09-02T12:50:00.002+03:002008-09-02T13:16:08.638+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL0SVNA4C8I/AAAAAAAAAAs/OMA1SpA9jxc/s1600-h/speechless_pastel.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SL0SVNA4C8I/AAAAAAAAAAs/OMA1SpA9jxc/s200/speechless_pastel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241365696809012162" border="0" /></a><br />Θέλω να γράψω...Και δεν μπορώ!Θέλω να μιλήσω...Μα πάλι δεν μπορώ!Θέλω να χαμογελάσω...Μα πάντα μια σκέψη μου κλέβει το χαμόγελο!<br />Σκέψεις συνωστίζονται στο κεφάλι μου, μα καμία δεν φτάνει μέχρι το στόμα μου να την ελευθερώσω, να φύγει μακρυά..<br />Οι σκέψεις είναι σαν ηρεμιστικό. Όταν έχεις πολλά πράγματα στο κεφάλι σου νιώθεις πως η ζωή περνάει δίπλα σου αλλά δεν σε ακουμπάει...<br />Και μετά σκέφτεσαι "τι αχάριστος που είμαι"...Μου δόθηκε τόσο απλόχερα το θαύμα της ζωής κι εγώ χάνω τον χρόνο μου μελαγχολώντας!!!Άι στο διάβολο....Θα ζήσω τη ζωή μου όπως γουστάρω!Κουμάντο στις δικές σας ζωές...Εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη του εαυτού μου!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-2626638602390196250?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-31946075637536875662008-08-14T23:33:00.003+03:002008-08-15T00:17:42.808+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SKSgdNbp9uI/AAAAAAAAAAk/jg2IIUpi3vs/s1600-h/The-National-Ballet-of-Cuba-2001-Print-C10093825.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234485090593666786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aGoAc4_Vu4/SKSgdNbp9uI/AAAAAAAAAAk/jg2IIUpi3vs/s320/The-National-Ballet-of-Cuba-2001-Print-C10093825.jpg" border="0" /></a><br /><div>Έχεις θελήσει κάτι πάρα πολύ;Είχες ποτέ ένα μοναδικό όνειρο για το οποίο ανυπομονούσες να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να το πραγματοποιήσεις;Ήθελες ποτέ να γίνεις αστροναύτης, πιλότος ή ηθοποιός;</div><br /><div>Εμένα το όνειρο μου είναι να χορεύω!Να χορεύω στους δρόμους, στη σκηνή, στο δωμάτιο μου, στην αίθουσα, στο αυτοκίνητο...Να χορεύω παντού...Αρκεί να χορεύω...Μόνο τότε νιώθω πραγματικά ζωντανή, ελεύθερη και ευτυχισμένη!!! </div><br /><div>Είναι όμως ένα όνειρο που θα μείνει όνειρο για πάντα!!!Όταν είπα πως θέλω να χορέψω άκουσα μόνο πως θα γίνω έρμαιο του κάθε θεατράρχη που θα θέλει να με πηδήξει για να με αφήσει να ανέβω στη σκηνή να χορέψω...Γελάς;Κι όμως αυτή την κουβέντα άκουσα να βγαίνει από τα χείλη των πιο αγαπημένων μου ανθρώπων.</div><br /><div>Και ξαφνικά το όνειρό μου πήρε φωτιά και έγινε πιο αληθινό από ποτέ...Με φανταζόμουν πάνω σε μια τεράστια σκηνή να φέρνω χιλιάδες σβούρες γύρω από τον εαυτό μου, δυνατή μουσική να συνοδεύει τα βήματά μου και κόσμος από κάτω να χειροκροτά!Αυτή δεν είναι λένε η ανταμοιβή του καλλιτέχνη;Αυτή θα είναι και η δικιά μου...Αλλά τότε δεν θα σας οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ που υπήρξατε συνοδοιπόροι στο όνειρό μου!!!Τότε θα είμαι εγώ κι ο εαυτός μου, οι δυο μας...Γιατί τελικά αυτό που μένει είναι να μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου κατάματα!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3194607563753687566?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-8124242682407383602008-07-28T22:04:00.002+03:002008-07-28T22:26:10.655+03:00Έφτασε δυστυχώς η στιγμή που μισώ περισσότερο απ' όλα...Μισώ τους αποχαιρετισμούς!!!Μισώ αυτό το "ποτέ ξανά" που αντηχεί στ' αυτιά μου...Δεν θα περπατήσω "ποτέ ξανά" σ' αυτόν τον δρόμο, δεν θ' ακούσω "ποτέ ξανά" την γειτόνισσα μου να φωνάζει "Ηρωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω" και να σηκώνει την γειτονιά στο πόδι, δεν θα δω "ποτέ ξανά" αυτές τις γνώριμες φάτσες στο δρόμο, δεν θα πιω "ποτέ ξανά" καφέ στο carpe με τον γκρινιάρη Νίκο να φέρνει βλαστημώντας τον καφέ...<br />Θα μου λείψουν όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα της καθημερινότητάς μου. Θα μου λέιψει η κυρία Φωτεινή στο περίπτερο, θα μου λείψουν οι βόλτες στην παλία πόλη για να μου περάσουν τα νεύρα, θα μου λείψουν οι τούμπες με το ποδήλατο, θα μου λείψει η Φίλη μου που μου χτυπάει το τζάμι και όχι την πόρτα για να μπει στο σπίτι...<br />Σκέφτομαι πως να πω το αντίο...Να σκεφτώ πως γυρίζω νέα σελίδα; Μα η προηγούμενη ήταν απολαυστική; Η' μήπως να σκεφτώ πως σε κάθε τέλος κρύβεται μια καινούρια αρχή; Κι αν εγώ δεν έχω βάλλει το τέλος;<br />Πολλά ερωτήματα για να χωρέσουν σε μία μέρα...Σε μια μέρα αποχαιρετισμού...<br />Δεν χωράει τίποτα άλλο! Φτάνει αυτή η βαριά λέξη για να γεμίσει την μέρα μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-812424268240738360?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-8165917395248695042008-07-18T16:36:00.002+03:002008-07-18T16:41:07.483+03:00Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα<br />που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι<br />να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το 'χει<br />έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα<br /><br />πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθηση του.<br />Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,<br />όχι θα ξανάλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει<br />εκείνο τ' όχι - το σωστό - εις όλην την ζωή του.<br /><br />Κ.Π. Καβάφης<br /><br />Για όλους, κι εμένα, που δεν τολμούν να πουν αυτό το Ναι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-816591739524869504?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-14607646748273092582008-07-18T16:27:00.001+03:002008-07-18T16:35:22.530+03:00Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας<br />σα μια σειρά κεράκια αναμμένα -<br />χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.<br /><br />Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,<br />μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων,<br />τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,<br />κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.<br /><br />Δεν θέλω να τα βλέπω, με λυπεί η μορφή των,<br />και με λυπεί και το πρώτο φως των να θυμούμαι.<br />Εμπρός κοιτάζω τ' αναμμένα μου κεριά.<br /><br />Δεν θέλω να γυρίσω να μη διώ και φρίξω<br />τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακρίνει,<br />τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.<br /><br />Κ. Π. Καβάφης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-1460764674827309258?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-146803798401744032008-07-18T16:23:00.002+03:002008-07-18T16:27:28.464+03:00Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,<br />αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με -<br />όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,<br />κ επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα,<br />όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,<br />κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.<br /><br />Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,<br />όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...<br /><br /><br />Κ. Π. Καβάφης<br /><br />Υ.Γ: Για σένα...Όποιος και αν είσαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-14680379840174403?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-52973487396605436622008-07-18T16:14:00.004+03:002008-07-18T16:22:50.293+03:00Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,<br />τούτο προσπάθησε τουλάχιστον<br />όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις<br />μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,<br />μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.<br /><br />Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,<br />γυρίζοντάς συχνά κ' εκθέτοντάς την<br />στων σχέσεων και των συναναστροφών<br />την καθημερινή ανοησία,<br />ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.<br /><br />Κ. Π. Καβάφης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-5297348739660543662?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-36199932086754113432008-07-18T04:41:00.003+03:002008-07-18T05:01:45.834+03:00"Τους βρήκαν μαζί. Δίπλα δίπλα. Όπως τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Εκείνος 84 χρονών, εκείνη 83. Πέρυσι, στο τελευταίο του βιβλίο της έγραψε πως την ερωτεύτηκε για μια ακόμα φορά. Φέτος, βίωσαν μαζί μια ακόμη ένωση, την "εκρηκτική ομορφιά της ένωσης δυο 80χρονων ερωτευμένων" που πεθαίνουν μαζί.<br />Πρόκειται για τον Γάλλο φιλόσοφο της πολιτικής οικολογίας και συνιδρυτή του "Nouvel Observateur"Andre Gortz που μαζί με τη βαριά άρρωστη αγαπημένη του, Ντορίν, σαν μια ανάσα πέρασαν στην αντίθετη μεριά του φαραγγιού, εξουδετερώνοντας το πεθαίνω. Η σχέση τους, αυτός ο μεγάλος έρωτας, ήταν "το προϊόν ενός μακρύ διαλόγου", έλεγε ο ίδιος. Αλλά, αν η ζωή είναι στιγμές, ένα χάδι, ένα φιλί, ένας περίπατος κάτω από τη βροχή, αυτό το κοινό πέρασμα απέναντι είναι εκατό ακόμη ζωές, είναι η απόλαυση να φεύγεις μαζί, όπως ένας ακόμη περίπατος χέρι χέρι στο φεγγαρόφωτο. Εδώ ο θάνατος απομυθοποιείται, παύει να είναι τρομακτικός. Εδώ κατάλαβα ότι ο άνθρωπος οικειοποιείται τον θάνατο μέσω του έρωτα.<br />Τι να λέμε τώρα για το βιβλίο Ιστορίας; Καλύτερα να λέμε στα παιδιά μας για τον έρωτα του Αντρέ και της Ντορίν, για τον έρωτα που βρίσκεται σε αντίστιξη με την άηχη ανταλλαγή συναισθηματικών και σεξουαλικών αναγκών, τον έρωτα που καταλήγει στην απορρύθμιση των αισθήσεων και ετοιμάζει τις ανασυνθέσεις του εαυτού, ανατροφοδοτώντας διαρκώς μια ολοκληρωμένη αίσθηση της ζωής. Αυτός ο έρωτας δεν έχει σχέση με τον ακρωτηριασμένο "έρωτα" που καταλήγει ένα monstrum biformis ή σε εκτρώματα και εγκλήματα, που αποκρύπτονται μέσα σε ψηφιακούς λαβυρίνθους, αλλά με την ανακάλυψη του εαυτού του καθενός, δηλαδή του "προσώπου" του.<br />Ας μιλήσουμε καλύτερα γι' αυτά στα παιδιά. Ή καλύτερα, ας μη μιλήσουμε καθόλου. Ας τα αφήσουμε να βρουν το δρόμο και τον τρόπο μόνα τους".<br /><br />ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ<br />"ΒΡΑΔΥΝΗ"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3619993208675411343?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-60723339181481464202008-07-17T02:13:00.003+03:002008-07-17T02:31:13.196+03:00Εχθές ήταν μια ιδιαίτερη μέρα! Μετά από 4 χρόνια προσπάθειας, κούρασης, χαράς και λύπης ήρθε η στιγμή απονομής πτυχίων. Δεν ήθελα καθόλου να έρθει αυτή η στιγμή γιατί θα σήμανε αυτόματα και το τέλος της φοιτητικής ζωής μου...Όλοι γύρω μου χαρούμενοι κι εγώ μέσα σε μια μπλε τήβεννο να σπαρταράω, από χαρά και λύπη ταυτόχρονα<br />Όταν άκουσα την πρόεδρο να φωνάζει το όνομά μου ήξερα ότι δεν μπορούσα να το αποφύγω!Είχε έρθει η ώρα...Έπρεπε να σταθώ στα τρεμάμενα πόδια μου και να συρθώ μέχρι εκεί να πάρω το αντιπαθητικό χαρτάκι που μου καταργεί την φοιτητική μου ιδιότητα. Κακήν κακώς έφτασα ως εκεί. Τ' αυτιά μου βούιζαν, τα μάτια μου ήταν γεμάτα δάκρυα και η καρδιά μου έτοιμη να σπάσει...<br />Τελειώνοντας οι τελετή βρήκα τους δικούς μου ανθρώπους να κλαίνε μαζί με μένα...Δεν κατάλαβα, μάλλον ήταν χαρούμενοι. Εγώ όμως είμαι ακόμα λυπημένη...<br />Και τα χειρότερα συνεχίζονται...Έπρεπε να βρω τη δύναμη να χαιρετήσω τη ΦΙΛΗ μου. Έφυγε για το σπίτι της, στα Γιάννενα. Εκείνη έχει δυο χρόνια ακόμα στο νησί. Εγώ όμως πρέπει να φύγω!!!Ήταν αρκετά δύσκολο να το πάρω απόφαση ότι πρέπει να πω αντίο...Δεν μπορώ ακόμα να βρω λέξεις να το περιγράψω, το μόνο που μπορώ να πω ήταν ότι συνέχισα να κλαίω...<br />Και τα χειρότερα συνεχίζονται...Πρέπει να χαιρετήσω όλους τους φίλους μου, να πακετάρω τα πράγματά μου, να αφήσω το σπίτι μου και να αποχαιρετήσω τη φοιτητική μου ζωή...Δεν θέλω όμως, δεν μπορώ να πω αντίο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-6072333918148146420?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1294000642363233435.post-37222568141829234592008-07-17T02:01:00.006+03:002008-07-18T17:16:56.453+03:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;">Το blog αυτό δημιουργήθηκε εξαιτίας μιας ΦΙΛΗΣ!!!Ενώ μου αρέσει να γράφω αυτά που σκέφτομαι δεν αφήνω ποτέ κανέναν να τα διαβάσει...Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο ντροπή ή αμηχανία, πάντως για πρώτη φορά ένιωσα την ανάγκη να γράψω "δημοσίως".Και αυτό γιατί, η ΦΙΛΗ που σας έλεγα, μου έδωσε την αφορμή. Μ' έκανε να καταλάβω πως ό,τι δεν μπορείς να πεις μπορείς να το γράψεις...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ας είναι αυτή η αρχή για νέες συνήθειες...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ευχαριστώ...<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294000642363233435-3722256814182923459?l=perastiki22.blogspot.com' alt='' /></div>Perastikihttp://www.blogger.com/profile/04870373807723370156noreply@blogger.com1